Ήταν μια στιγμή που κάποιοι είπαν:
«ΩΣ ΕΔΩ.»
Δεν κατέβασαν απλώς πίνακες… Υπερασπίστηκαν την Πίστη ενός ολόκληρου λαού.
Ναι! ήταν στιγμή Ομολογίας.
Όταν τα ιερά και τα όσια του λαού μας διαπομπεύονται,
όταν η Πίστη μας παρουσιάζεται ως κάτι που μπορεί να χλευάζεται,
όταν η Παναγία, οι Άγιοι και τα σύμβολα της Ορθοδοξίας γίνονται στόχος “καλλιτεχνικής” πρόκλησης,
τότε η σιωπή είναι συνενοχή.
Σε αυτή τη συγκλονιστική κοινή συνέντευξη, οι πρωταγωνιστές της Εθνικής Πινακοθήκης μιλούν ανοιχτά.
Οι "συνένοχοι" Νίκος Παπαδόπουλος και Διονύσης Μακρής και ο νομικός Κωνσταντίνος Βαθιώτης, που οικειοθελώς και χωρίς να ζητήσει τίποτα πήγε για να προσφέρει νομική στήριξη, φωτίζουν όσα πραγματικά συνέβησαν.
Την αγωνία.
Την πίεση.
Την αδικία.
Αλλά και τη δύναμη της ομολογίας, όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να μην προδώσει ούτε την πίστη του ούτε την ψυχή του.
Για πολλούς, αυτό δεν ήταν ένα “επεισόδιο”.
Ήταν μια πράξη αντίστασης απέναντι στη βεβήλωση, στην πνευματική αλλοίωση, στην προσπάθεια να συνηθίσουμε το αδιανόητο.
Ήταν η στιγμή που κάποιοι είπαν:
«Ως εδώ.»
Γιατί υπάρχουν στιγμές που δεν υπερασπίζεσαι απλώς μια άποψη.
Υπερασπίζεσαι την Πίστη.
Την Παράδοση.
Το δάκρυ της γιαγιάς μπροστά στο εικόνισμα.
Το κερί της μάνας.
Τον Σταυρό του πατέρα.
Την Ελλάδα της ψυχής μας.
