ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ 4 ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ...
ΜΠΗΚΑΝ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ....
Η ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ...
Μια βαριά σκιά αβεβαιότητας και γεωπολιτικής απειλής απλώνεται πάνω από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η Άγκυρα προχωρά σε μια πρωτοφανή κίνηση θεσμικής οχύρωσης των αναθεωρητικών της βλέψεων. Η αποκάλυψη ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να καταθέσει ένα αυτοτελές, ενιαίο νομοσχέδιο-πλαίσιο που μετατρέπει το προκλητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε εσωτερικό νόμο του κράτους, σηματοδοτεί μια δυσοίωνη καμπή για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η Άγκυρα επιχειρεί πλέον να κωδικοποιήσει μονομερώς τις διεκδικήσεις της στη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο, ανακηρύσσοντας Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) έως και 200 ναυτικά μίλια. Με τη νομική αυτή αυθαιρεσία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποκτά απόλυτες υπερεξουσίες ελέγχου σε κάθε οικονομική δραστηριότητα της περιοχής, από την αλιεία μέχρι τις στρατηγικής σημασίας γεωτρήσεις, αμφισβητώντας ευθέως το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και την επήρεια των ελληνικών νησιών.
Η χρονική συγκυρία αυτής της νομοθετικής επίθεσης δεν είναι καθόλου τυχαία και αποκαλύπτει μια συντονισμένη προσπάθεια της Τουρκίας να προλάβει τις ραγδαίες ενεργειακές εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Λευκωσία βρίσκεται στο τελικό στάδιο προχωρημένων διαπραγματεύσεων με τον αμερικανικό κολοσσό ExxonMobil για την απευθείας ανάθεση του στρατηγικής σημασίας «Οικοπέδου 4», το οποίο συνορεύει άμεσα με την ελληνική ΑΟΖ και δημιουργεί τεράστιες τεχνικές και οικονομικές συνέργειες με τα γειτονικά ελληνικά θαλάσσια τεμάχια. Το γεγονός ότι το «Οικόπεδο 4» έχει βρεθεί επανειλημμένα στο στόχαστρο παράνομων τουρκικών ερευνών από σκάφη όπως το Barbaros και το Oruc Reis, επιβεβαιώνει πως η Άγκυρα επιχειρεί να στήσει ένα νομικό τείχος για να μπλοκάρει τη ροή του κυπριακού φυσικού αερίου προς τις αγορές.
Απέναντι σε αυτό το επερχόμενο γεωπολιτικό σοκ, η στάση της Αθήνας προκαλεί έντονο προβληματισμό και δέχεται σφοδρή, σκληρή κριτική. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατηγορείται για μια πολιτική ακραίας υποχωρητικότητας, κατευνασμού και παθητικότητας, η οποία αντί να αναχαιτίσει την τουρκική επιθετικότητα, φαίνεται να την αποθρασύνει. Ενώ η Άγκυρα δημιουργεί τετελεσμένα, η ελληνική πλευρά αρκείται σε νομικίστικες διαβεβαιώσεις ότι οι μονομερείς ενέργειες «δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα» και σε γενικόλογες επικλήσεις περί φιλίας των λαών.
Αυτή η αμήχανη και φοβική διαχείριση αφήνει την πρωτοβουλία των κινήσεων εξ ολοκλήρου στα χέρια της Τουρκίας. Η αδράνεια της ελληνικής διπλωματίας και η απροθυμία για μια δυναμική, ολιστική απάντηση σε ναυτικό, διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο, προμηνύουν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο μέλλον. Αν ο νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα» ψηφιστεί και τεθεί σε ισχύ, η Ελλάδα θα βρεθεί εγκλωβισμένη σε ένα καθεστώς διαρκούς εκβιασμού, έχοντας απολέσει πολύτιμο διπλωματικό έδαφος εξαιτίας των συνεχών υποχωρήσεων και της έλλειψης εθνικής στρατηγικής αποτροπής.
